Tatiana Huezo houdt van films die je aan het denken zetten of zelfs in verwarring brengen; precies wat het licht desoriënterende, dromerige Sueño doet. Een ultrakorte film opgebouwd uit één enkele camerabeweging en een markante soundtrack.

Na de gewelddadige dood van haar vader wordt een scholier in El Salvador heen en weer geslingerd tussen woede en angst. Ook in het klaslokaal heerst de wet van de straat. Misschien wel de belangrijkste les die ze op school leren: horen, zien en zwijgen.

In 2009 wordt de achtjarige Brandon plotseling op straat ontvoerd, om net als duizenden andere Mexicanen voorgoed te verdwijnen. Zes jaar later is zijn moeder Lulu nog altijd naar hem op zoek.

In hun eenvoudige huisje op het Mexicaanse platteland vertellen Petra, Francisca en Antonio over hun ongewone huwelijk. Een puur en goudeerlijk portret van een liefdevol patchworkgezin, op een plek waar dat begrip nog niet bestaat.