Het verhaal achter de festivalcampagne van dit jaar

Sinds 2022 nodigt IDFA kunstenaars uit de eigen gemeenschap uit om de visuele festivalcampagne vorm te geven. Zij krijgen de ruimte voor een persoonlijke interpretatie van IDFA en onderzoeken de relatie tussen kunst, documentaire en de wereld om ons heen. Voor de editie van 2026 wordt die artistieke dialoog voortgezet met regisseur Mehrdad Oskouei en co-regisseur Soraya Akhlaghi van A Fox Under a Pink Moon, winnaar van de IDFA Award for Best Film in de International Competition van 2025. Hun samenwerking bouwt voort op het gesprek dat met de film begon, waarin Soraya's tekeningen een manier werden om zich te verhouden tot herinnering, ontheemding en conflict.

Centraal in de campagne van dit jaar staat een visuele transformatie. De trailer is samengesteld uit fragmenten uit films die de afgelopen jaren op IDFA te zien waren, beelden van oorlog, verwoesting en mensen die onderweg zijn. Soraya tekent rechtstreeks over deze beelden heen. Niet om de werkelijkheid uit te wissen of te verzachten, maar om er iets tegenover te zetten. Haar tekeningen openen een tweede laag in beelden die we misschien denken te kennen.

Zo kan een beeld van verwoesting plotseling omslaan in een moment van schoonheid. Door te tekenen en te animeren worden de documentairebeelden een speelruimte voor de verbeelding. Herinnering raakt verweven met het heden, verwoesting met hoop. Het sluit aan bij een van de ideeën die ook in A Fox Under a Pink Moon centraal staan: dat kunst onze blik op de wereld kan veranderen zonder de werkelijkheid ervan te ontkennen. Soraya's tekeningen laten ruimte voor schoonheid en tederheid, juist daar waar geweld en verlies aanwezig zijn.

Een campagne gemaakt over grenzen heen
De manier waarop de campagne tot stand kwam, weerspiegelt die thematiek. Wat begon als een artistiek idee groeide uit tot een internationaal patchwork van makers die vanuit verschillende landen, tijdzones en omstandigheden aan hetzelfde werk bijdroegen.

Soraya werkte vanuit het opvangcentrum in Berlijn waar ze momenteel verblijft. Mehrdad coördineerde het project vanuit Frankrijk. Componist Afshin Azizi werkte vanuit Nederland aan de muziek, terwijl editor Mohammad Babaee de trailer vanuit Iran monteerde. De animatie van Soraya's tekeningen werd verzorgd door de Oekraïense animator Alina Milkina, die vanuit Kyiv aan het project werkte terwijl de stad bleef worden getroffen door Russische bombardementen.

De campagne is daarmee niet alleen een werk over oorlog, ontheemding en veerkracht; die ervaringen zijn ook voelbaar in de manier waarop het werk is gemaakt. De makers brachten hun eigen ervaringen, achtergronden en geografische afstand mee in het proces. Juist daarin schuilt een van de krachtigste aspecten van de samenwerking: waar grenzen mensen uit elkaar kunnen drijven, kan kunst nieuwe verbindingen creëren.

Van oorlog naar hoop
In de trailer vloeien vier thema's in elkaar over: oorlog, verwoesting, migratie en hoop. Ze vormen geen opeenvolgende hoofdstukken, maar bestaan naast elkaar en lopen voortdurend in elkaar over. Dat maakt de beweging van de trailer minder een verhaal met een begin en een einde dan een associatieve reis door verschillende manieren van kijken.

De documentairebeelden zijn het vertrekpunt. Dan verschijnt de tekening: een ingreep, een onverwachte beweging, een nieuw perspectief. De animatie brengt die nieuwe beelden tot leven. Zo ontstaat geen mooier of gemakkelijker beeld van de werkelijkheid, maar een andere manier om ernaar te kijken.

Daarin raakt de campagne aan wat IDFA zelf wil zijn: een plek waar we de werkelijkheid onder ogen zien, maar ook de ruimte krijgen om beelden opnieuw te bekijken, vragen te stellen en andere perspectieven te ontdekken. Documentairecinema kan geweld niet ongedaan maken. Kunst kan dat evenmin. Maar beide kunnen wel onze blik veranderen. En soms begint daar de mogelijkheid om ons een andere toekomst voor te stellen.