De Dnjepr stroomafwaarts volgend door Rusland en Belarus observeert Down the River de levens van jongeren die opgroeien aan haar oevers. Tieners gaan op zomerkamp, passagiers van een riviercruise dansen op een hit van Tina Turner, kinderen spelen rond monumenten en acteurs spelen veldslagen uit de Tweede Wereldoorlog na. Het wordt gevat in observerende, ogenschijnlijk vredige beelden waarin het alledaagse leven, geschiedenis, herinneringen en aloude rituelen in elkaar overlopen.
Maar net onder het oppervlak borrelt iets anders. De oorlogsbeelden en -rituelen zijn nog altijd sterk aanwezig: in spelletjes, ceremonies, monumenten en de verbeelding van heldendom. Filmmaker Ruslan Fedotov (Where Are We Headed) laat deze verbanden vanzelf duidelijk worden in een observerende film die blootlegt hoe het collectieve geheugen bijna ongemerkt de levens en voorstellingswereld van een nieuwe generatie binnendringt.
Terwijl de erfenis van eerdere oorlogen wordt doorgegeven, stelt de film een ongemakkelijke vraag: welke toekomst is er mogelijk als de trauma’s en mythes van vroegere conflicten uit het heden blijven tekenen, en elke weg naar oorlog lijkt te leiden?
Stills
