Hazara Town is een wijk in de Pakistaanse stad Quetta. Het wordt zo genoemd omdat er zoveel leden van deze etnische groep wonen. Velen van hen zijn gevlucht uit Afghanistan, waar de Hazara al meer dan een eeuw onderdrukt worden. Ook in Pakistan zijn zij niet veilig, blijkt uit het portret dat filmmaker Khadim Dai schetst van zijn twee nichtjes en hun moeder en grootouders.
In Hazara Town volgt Dai zijn familie terwijl oplaaiend geweld hun leven in de ommuurde enclave ontwricht. In weerwil van de aanhoudende aanvallen houden zij vast aan alledaagse rituelen: samen eten, verhalen vertellen, de kinderen helpen met hun huiswerk. Maar de film toont ook hoe degenen die omkwamen langzaam uit het geheugen verdwijnen. Alles wat er van hen overblijft is een nummertje in de dodentallen die vermeld worden in de krant.
Als vluchten steeds onvermijdelijker lijkt te worden, krijgt de hoop om herenigd te worden met naasten die al vertrokken zijn, ook een keerzijde: de familie kan van elkaar gescheiden raken. Laten ze elkaar los, of blijven ze als familie bij elkaar in Pakistan?
Stills
