In 2009 wordt de achtjarige Brandon plotseling op straat ontvoerd, om net als duizenden andere Mexicanen voorgoed te verdwijnen. Zes jaar later is zijn moeder Lulu nog altijd naar hem op zoek.

In El Eco, een afgelegen dorp in Mexico, is kind zijn een intense onderdompeling in de natuur, de dieren en de mensen. De mores van het dorp botsen niet zelden met de puberende dochters. Op weg naar volwassenheid dromen ze weg van het alledaagse.

In hun eenvoudige huisje op het Mexicaanse platteland vertellen Petra, Francisca en Antonio over hun ongewone huwelijk. Een puur en goudeerlijk portret van een liefdevol patchworkgezin, op een plek waar dat begrip nog niet bestaat.

Coming-of-age-verhaal over Ana en haar vriendinnen die in de bergen van Mexico opgroeien en van jongs af aan moeten leren omgaan met de constante dreiging van mensenhandel door de drugskartels die het gebied regeren.

Tatiana Huezo houdt van films die je aan het denken zetten of zelfs in verwarring brengen; precies wat het licht desoriënterende, dromerige Sueño doet. Een ultrakorte film opgebouwd uit één enkele camerabeweging en een markante soundtrack.

Aan de hand van twee parallelle verhalen brengt Tempestad op poëtische wijze in beeld hoe corruptie en rechteloosheid de levens van onschuldige mensen in Mexico verwoesten. Miriam wordt op een doodgewone dag aangehouden op verdenking van mensenhandel.

Liefdevolle ode aan de veerkracht en verbondenheid van de bewoners van een tijdens de burgeroorlog in El Salvador weggevaagd bergdorp. Niettemin keerden de meeste overlevenden na de twaalf jaar durende oorlog terug om het dorp te herbouwen.

Na de gewelddadige dood van haar vader wordt een scholier in El Salvador heen en weer geslingerd tussen woede en angst. Ook in het klaslokaal heerst de wet van de straat. Misschien wel de belangrijkste les die ze op school leren: horen, zien en zwijgen.

De bewoners van Mexico-Stad snakken naar regen, maar de vraag is of die voor iedereen op tijd zal komen. Tatiana Huezo’s dromerige debuutfilm over de aanhoudende droogte is dertig jaar later minstens zo relevant.