Petra en haar man Antonio wonen in een kleine hut op het platteland van Mexico. Het boerenleven is hard werken, van hun zelf verbouwde maïs maken ze wat ze nodig hebben. Toen Petra ziek werd en haar rol in het huishouden niet meer kon vervullen, kwam haar zus Francisca bij hen wonen. Petra had er geen probleem mee dat haar man ook haar zus trouwde (“laat haar maar komen, ik ga mijn zus niet haten”). Maar de traditionele gemeenschap heeft minder begrip voor deze harmonieuze vorm van samenleven.
In hun eenvoudige huisje vertellen ze hun verhaal: zonder opsmuk en soms een beetje giechelend doen de zachtmoedige zussen en hun kalme man hun ongewone gezinsleven uit de doeken. Hun onervarenheid met de camera levert, in combinatie met de geduldige, bescheiden benadering van de filmmaker, een puur en goudeerlijk portret op van een liefdevol patchworkgezin, op een plek waar dat begrip zijn intrede nog niet gedaan heeft. Ondanks dat volgen zij hun harten.
Stills
