Tijdens de burgeroorlog in de jaren tachtig werd het afgelegen dorp Cinquera in de bergen van El Salvador door het regeringsleger verwoest en het merendeel van de inwoners vermoord. Niettemin keerden de meeste overlevenden na de twaalf jaar durende oorlog terug om het dorp te herbouwen.
Regisseur Tatiana Huezo, wier grootmoeder uit Cinquera komt, geeft de geschiedenis van de plek een universele zeggingskracht door het verleden naast het heden te plaatsen en de dood naast het leven. Ze toont de schoonheid van dagelijkse handelingen, de verbondenheid en veerkracht van de gemeenschap, terwijl in voice-over droevige verhalen klinken over de verloren geliefden – alsof we de gedachten lezen van de mensen die we bezig zien.
Flarden van verhalen glijden als de ochtendnevel over de bossen in een montage die het verstrijken van de tijd voelbaar maakt. Een enkele keer lijkt de tijd stil te staan, wanneer zwart-witfoto's de portretten tonen van de jonge dorpsbewoners die de oorlog niet overleefden.
Stills
