A Life in Collage portretteert de Amerikaanse kunstenaar Romare Bearden (1911–1988) via interviews met naasten, kunstenaars, museumcuratoren, schrijvers en Bearden zelf. Hij wordt beschreven als iemand die erin slaagde de belevingswereld van de Afrikaans-Amerikaanse bevolking zichtbaar te maken. Op basis van herinneringen aan North Carolina, New York en Pittsburgh creëerde hij een collectief geheugen.
De film wisselt tussen gesprekken en Beardens werk uit verschillende perioden. De introductie van de collage in zijn praktijk leidde tot zijn doorbraak in de jaren zestig. Het stelde de kunstenaar in staat sociale en actuele thema's in zijn werk te betrekken met grote weerklank. Ook de invloed van muziek komt aan bod, met name jazz – zowel in het clubleven, als compositiewijze. "Je moet gebruiken wat je vindt," merkte Bearden op. Dat gold niet alleen als levensmotto, maar ook voor zijn werk met gevonden beeldmateriaal. Na de Tweede Wereldoorlog leerde Bearden in Europa kunstenaars als Picasso en Matisse kennen. Zijn verdienste, zo merkt een curator op, is dat zijn kunst mainstream en blackstream wist te verenigen.
Stills
