Het is een wonder dat de enorme Rachid Karami International Fair in Tripoli, Libanon, bewaard is gebleven. De bouw van het modernistische tentoonstellingsterrein, in de jaren zestig ontworpen door de Braziliaanse architect Oscar Niemeyer, stopte in 1975 vanwege de burgeroorlog en werd nooit officieel in gebruik genomen. Wel vonden verschillende milities er onderdak. Voor bewoners bleef het al die tijd verboden terrein.
Kunstenaar Firas El Hallak voelde zich vooral aangetrokken door de Dome, een enorme betonnen koepel die hij vanuit zijn huis kon zien en waarover allerlei verhalen de ronde deden. In voice-over vertelt Wassim Naghi die verhalen na, terwijl in beeld elf artiesten in dialoog gaan met de architectuur en de gelaagde geschiedenis. Hun composities zijn gevormd door de rauwe akoestiek van de onafgewerkte koepel. Terwijl de camera traag door het imposante interieur beweegt, komen geluid, ruimte en geschiedenis samen. Tussen het verval en de herinneringen gloort een sprankje van het optimisme waarmee dit fascinerende gebouw ooit werd bedacht.
Stills
