Bijna iedere week rijdt de 72-jarige Bobby van zijn woonplaats Wenen naar Salzburg, waar een comateuze vriend in het ziekenhuis ligt. Om benzinekosten te drukken, en om wat aanspraak te hebben tijdens de ruim drie uur durende reis, neemt hij, via een app, lifters mee. Zijn medereizigers variëren van een jonge dienstplichtige en een geschiedenisstudent die de film Avatar een marxistisch meesterwerk vindt tot een jong gezin en een Roemeense arbeidsmigrant die haar bus gemist heeft. De gesprekken gaan over familie, de erfenis van de Tweede Wereldoorlog, dood, ziekte, migratie en vriendschap. Met elk gesprek leren we ook iets meer over Bobby en zijn drijfveren.
Alles voelt spontaan en realistisch aan, maar de manier waarop het gezelschap in beeld wordt gebracht, alsof de kijker zelf naast hen zit, verraadt een bepaalde mate van regie. Tijdens de tocht ontvouwt het Oostenrijkse landschap zich in verschillende jaargetijden. Gecombineerd met de gesprekken ontstaat zo een mozaïekachtig, onnadrukkelijk politiek portret van hedendaags Europa.
Stills
