Regisseur Johann Lurf plaatste een speciaal ontwikkelde, weerbestendige 65mm-camera tegenover een Oostenrijkse waterkrachtcentrale. Met een nieuwe filmtechniek legde hij daar 22 maanden lang de baan van de zon vast in een timelapse. Wolken veranderen razendsnel van richting, de bliksem slaat in, sterren trekken fijne lijnen en de zon tekent heldere bogen. Het wateroppervlak maakt van het landschap een perfecte symmetrische spiegel van de lucht.
Lurf verlengde ook de belichtingstijd van elk nieuw frame, waardoor aan het einde van de film de tijd 10.000 keer sneller verstrijkt dan aan het begin. Zo vangt Forever…Forever een tijdsspanne die normaal gesproken buiten de menselijke waarneming valt. Bijna twee jaar trekt onafgebroken voorbij in 21 minuten.
De bijzondere geluidscompositie van Jung An Tagen is gebouwd op het ritme van dag- en nachtcycli, weersverschijnselen en de bewegingen van hemellichamen. Alles komt samen in dit overweldigende beeld van de kosmos in beweging, die je op het grote doek moet zien.
Stills
