Homevideo’s gemaakt aan het eind van de twintigste eeuw tonen hoe een groep mensen zich vermaakt op een gekostumeerd feest waar het eind van het vorige millennium wordt gevierd. Op de voice-over klinkt de stem van Salomé, die in de feestvierders haar Colombiaanse familieleden herkent, en zich afvraagt of je aan de hand van zulke decennia oude video-opnames kunt zien wat de staat van een land is.
Over repeterende, bewerkte, versnelde of vertraagde beeldsequenties laat zij hardop diverse hypotheses los, toewerkend naar hetzelfde punt: dat het verdriet en doemdenken van haar moeder mogelijk niet alleen uit haarzelf kwam. Rond de millenniumwisseling achtten sommigen het einde der tijden nabij. Colombia gaat, net als andere Latijns-Amerikaanse landen, historisch gebukt onder geweld, uitbuiting en de verkeerde kant van het kapitalisme. Staat haar moeder misschien symbool voor iets groters?
Middels speelse, onderzoekende montage waarin ze spelen met herhaling en variatie, inclusief select gebruik van kunstmatige intelligentie, construeren filmmakers Bibiana Rojas en Juan David Cárdenas uit deze oude archiefbeelden een beeld van een mogelijke toekomst.
Stills
