Een vinger trekt lijnen in het zand, lijnen die op grotere schaal in het Peruaanse landschap een zonne-observatorium vormen. Deze korte film verkent de menselijke fascinatie met het observeren van de zon en is tegelijk een reflectie op het zintuig zicht. Eye Sun toont drie Peruaanse zonne-observatoria uit drie tijdperken: Chankillo, dat wordt beschouwd als het oudste zonne-observatorium van het Amerikaanse continent; het Huancayo Observatory, dat dienst doet sinds 1922; en CIEASEST in Ica, waar de chemische elementen in het spectrum van zonlicht worden geobserveerd en geanalyseerd.
Vertrekkend vanuit een beroemd citaat van Goethe legt de film dwarsverbanden tussen de zon en het oog. Zonder de zon zouden we niet zien. Tegelijk kunnen we niet met het blote oog naar de zon kijken zonder verblind te worden. Die paradox ligt in de film besloten in een experimentele montage van opnames van de zon, medische afbeeldingen van een menselijk oog, 8mm-filmpjes, fotogrammen en (archief-)foto’s van observatoria. De beelden zijn rijk aan textuur; gecombineerd met geluid dat soms subtiel is en dan weer doordringend maken ze van Eye Sun een associatieve reis.
Stills
