Ieder jaar starten zo’n zestienduizend deelnemers in Zweden aan de Vasaloppet, de grootste langlaufrace ter wereld. De uitdaging: negentig kilometer ploeteren door de sneeuw. Wie niet op tijd voorbij de tussentijdse controleposten is, wordt door vriendelijke maar onverbiddelijke vrijwilligers van het parcours weggeleid. De afvallers moeten de tocht naar het eindpunt noodgedwongen voortzetten in de beruchte ‘losersbus’ – met alle emoties van dien. Gelukkig zijn de buschauffeurs in opperbest humeur en staat het bier koud in de koelkast.
In droge, vrolijk vileine observaties toont The Bus of Broken Hearts hoe mislukken een kunst op zich is, door de een beter beheerst dan door de ander. Waar doorgaans alle aandacht naar de winnaars gaat, trekt in deze film een heel spectrum aan verliezers voorbij: van een deelnemer die gelaten accepteert dat hij na slechts tien meter de race moet staken tot nét te trage langlaufers die, met de finish bijna in zicht, smeken om verder te mogen gaan. Een tragikomisch portret van de stuntelende, maar o zo wilskrachtige mens.
Stills
