Af en toe gaat het beeld op zwart. Niet om de ogen te sluiten voor het geweld van Israëlische kolonisten, bijvoorbeeld in een schapenhok op de Westelijke Jordaanoever waar jongemannen met zwarte gezichtsbedekking de schapen van een Palestijnse herder in een oogwenk doodknuppelen, maar omdat het gevaar alweer uit een andere hoek komt. Draai je om en achter je blijkt een bulldozer bezig de muren van het huis van een Palestijns gezin neer te halen. De destructie van Palestijnse nederzettingen is alom en wordt in deze documentaire VR-ervaring ongefilterd gepresenteerd met gebruik van 360º video-opnames en met beelden van beveiligingscamera's en smartphones. Drie protagonisten staan centraal, ze zijn drie jaar lang gevolgd.
Hun opjaging is de rode draad, maar ook hoe ze zich blijven verzetten en proberen te handhaven. Na de zoveelste vernieling van zijn huis besluit een vader met zijn gezin in een grot te gaan wonen. Een jonge vrouw zet haar angst en verdriet om in een krachtig gedicht dat ze in voice-over voorleest. Als haar familie opnieuw wordt verdreven uit hun huis, spuit ze in graffiti op de muren: We shall return.
Stills
Ter gelegenheid van 20-jarig jublieum blikt DocLab terug op twee decennia waarin makers met interactieve en immersieve documentairekunst nieuwe manieren vonden om de werkelijkheid te verbeelden. Maar vooral kijkt DocLab vooruit. In een tijd waarin we ons makkelijker dan ooit kunnen terugtrekken in onze eigen werkelijkheid, dringt zich de vraag op: willen we nog een werkelijkheid met elkaar delen?
