Één bal, één paddle, honderden spelers. Wat gebeurt er als een heel publiek samen de klassieke videogame Pong speelt? Kunnen ze de bal in het spel houden terwijl die steeds sneller over het scherm beweegt?
In 1991 probeerden conputeranimatiepioniers Rachel en Loren Carpenteer dit sociale experiment voor het eerst op een conferentie in Californië. Het toonde aan hoe een menigte zonder overleg beslissingen kon nemen en als één geheel kon handelen, als een zwerm spreeuwen.
Voor cyberhippies en vroege internetondernemers belichaamde het een utopisch ideaal: individuele vrijheid en collectieve actie, zonder overheidsbemoeienis, met iedereen verbonden via één netwerk.
Vandaag heeft die droom veel van zijn utopische glans verloren. Toch voelt het Carpenters Hivemind Pong Experiment nog steeds magisch. Kan het ook inspireren om ons een ander internet en een andere samenleving voor te stellen?
Voor de twintigste editie van DocLab brengen we het voor de tweede keer terug, opnieuw vormgegeven door het Utrechtse kunstenaarscollectief Katpatat als een spel waarin het publiek samen blokjes wegspeelt. Neem je telefoon mee en speel mee.
Ter gelegenheid van 20-jarig jublieum blikt DocLab terug op twee decennia waarin makers met interactieve en immersieve documentairekunst nieuwe manieren vonden om de werkelijkheid te verbeelden. Maar vooral kijkt DocLab vooruit. In een tijd waarin we ons makkelijker dan ooit kunnen terugtrekken in onze eigen werkelijkheid, dringt zich de vraag op: willen we nog een werkelijkheid met elkaar delen?
