De makers begonnen met een bedrieglijk eenvoudige vraag: wat als tijd een fysieke vorm had? Het zou er misschien uitzien zoals deze koepelprojectie: een zintuiglijke onderdompeling in gezamenlijk bewegend, algoritmisch gegenereerd beeld en geluid, laag op laag op laag, die je waarneemt als één samenhangend geheel.
Beelden en geluiden vervloeien, ritmes verschuiven en texturen veranderen, harmonieus en muzikaal. Tezamen vormen ze een kosmische caleidoscoop, die soms associaties oproept met organische vormen – punten, lijnen en patronen doen dromen van zee, zand of wolken – zonder dat je ze ooit ergens op kunt vastpinnen.
Langzaam neemt de audiovisuele projectie je gevoel voor tijd over. Tegenover de klassieke, lineaire vertelstructuur plaatst Temporal Strata een hypnotiserende manipulatie van tijdsduur, niet als objectieve maat, maar als subjectieve beleving. Misschien zet het een deel van het publiek aan tot dansen, een ander tot mediteren, met elke ademhaling een echo van een gedeeld, onmeetbaar moment.
Stills
Ter gelegenheid van 20-jarig jublieum blikt DocLab terug op twee decennia waarin makers met interactieve en immersieve documentairekunst nieuwe manieren vonden om de werkelijkheid te verbeelden. Maar vooral kijkt DocLab vooruit. In een tijd waarin we ons makkelijker dan ooit kunnen terugtrekken in onze eigen werkelijkheid, dringt zich de vraag op: willen we nog een werkelijkheid met elkaar delen?
