In kleine Franse dorpjes bestaan ze nog steeds: basisscholen van slechts één lokaal, met alle leeftijden bij elkaar en één leraar die de aandacht moet verdelen. De unieke sfeer van compassie en groepsdynamiek die er ontstaat kreeg in 2002 een wereldpodium dankzij het onweerstaanbare Être et avoir.
Op het platteland van de Auvergne heeft meneer Lopez dertien kinderen onder zijn hoede. Terwijl de jongste kleuters begeleid moeten worden bij een kleurplaat, hebben de oudere kinderen hulp nodig met rekensommen en taalregels. Regisseur Nicolas Philibert observeert hoe kalm en gecontroleerd dat proces verloopt. Het is alsof je zelf stilletjes aanschuift in het klaslokaal.
Lopez toont zich daarbij niet alleen een bekwame docent die af en toe een ruzietje sust, maar ook een persoonlijke mentor die elke leerling een zetje richting het volwassen leven geeft. Door zijn naderende pensioen worden de kwetsbaarheid en vergankelijkheid van zo’n hechte gemeenschap nog eens onderstreept. Reden genoeg om dit schooltje in je hart te sluiten.
Stills
