In nog geen zeven minuten vertelt deze documentaire, een dialoogloze meditatie van de Armeense filmmaker Artavazd Peleshyan, een universeel verhaal over geboorte. Hij houdt zijn handheldcamera dicht op het gezicht van een aanstaande moeder, die volledig in zichzelf is gekeerd gedurende de even pijnlijke als bijzondere laatste momenten van haar bevalling.
De jonge vrouw is zich niet bewust van de aanwezigheid van anderen. Haar gelaat wordt getekend door fysiek leed, oerkracht en het besef dat hier iets groots en onvermijdelijks gebeurt: het begin van een nieuw leven en een band tussen twee mensen. Een voortdurende hartslag en muziek van Giuseppe Verdi begeleiden de realistische en tegelijk poëtische beelden.
Peleshyan (The Beginning, 1967; Seasons of the Year, 1975; Nature, 2020) kreeg in 2021 op IDFA de Lifetime Achievement Award voor zijn onderscheidende, experimentele manier van film maken, die balanceert op de grens tussen documentaire en speelfilm.
