Ghazal-e Sorkh (Rode Gazelle) was de codenaam van een jonge dichter die tijdens de dictatuur van de Iraanse sjah met ondergrondse publicaties de censuur omzeilde. Net als vele anderen – dichters, filmmakers, studenten – werd ze gearresteerd. Onder het bewind van de monarch werden duizenden boeken verboden en kritische geluiden gesmoord in geweld.
Berichten over arrestaties en verdwijningen, foltering en executies leidden in 1976 tot een oproep aan Westerse kunstenaars om het Shiraz Arts Festival te boycotten. Vijf jaar daarvoor had Orson Welles nog zijn stem geleend aan een pracht-en-praalfilm gemaakt in opdracht van de sjah. Flame of Persia documenteert de exorbitante viering van het 2500-jarig bestaan van het Perzische Rijk, waar tientallen staatshoofden zich lieten fêteren.
Op het ritme van een spookachtige soundtrack doorsnijdt Maryam Tafakory fragmenten uit die film met verontrustende nieuwsbeelden. Ook monteert ze Welles’ ronkende stem bij beelden uit een verboden film over de Iraanse oliewinning. Poëzie is verzet in dit gelaagde filmessay, dat persoonlijke, nationale en internationale geschiedenissen met elkaar verweeft.
Stills
