Carmen Castillo is wereldwijd bekend om haar literaire en cinematografische werk, waarin haar Chileense achtergrond en de politieke en menselijke tragedies in haar geboorteland een grote rol spelen. In deze film heft de ze stilte op waarmee ze al vijftig jaar haar persoonlijke geschiedenis en die van haar kinderen omhult. Ze reflecteert op de gebeurtenissen vanaf het moment dat in het Chili van de jaren zeventig haar 'compañero' Miguel Enríquez – net als zij lid van de linkse guerrilla-organisatie MIR – werd vermoord en zijzelf werd ontvoerd en gevangengezet door het nieuwe, dictatoriale regime. Dat doet ze met bijzondere archiefbeelden, een poëtische voice-over, intense en ontroerende gesprekken met haar door de gebeurtenissen getekende kinderen en moeders met een zelfde achtergrond als zij. Ook bevat de film een registratie van helende rituelen uitgevoerd door een bevriend kunstenaar.
Het is een bewogen geschiedenis van een politiek bevlogen vrouw, die, net als veel activisten uit die tijd, haar gezin op de tweede plaats zette en daarmee nu in het reine probeert te komen.
