Een man oefent zijn pleidooi voor de spiegel. Hij gaat voor de rechter verschijnen omdat zijn buren willen dat hij doet wat iedereen doet: het gras maaien. De 79-jarige Wolf Ruck woont al bijna zijn hele leven in slaapstad Mississauga, Canada. De geboren Duitser kwam als kanoër uit voor het Canadees Olympisch team. Het leidde tot een leven vol beweging en avontuur. Ruck werd cameraman en maakte actiefilms en documentaires.
Liefde voor de natuur bracht hem ertoe zijn tuin wild te laten groeien. Het werd een paradijs voor insecten en vogels. Rucks buren zagen dat anders. Ze klaagden hem aan, en de gemeente kwam het gras maaien. Maar ze hadden buiten het uithoudingsvermogen van een Olympisch atleet gerekend.
In een compacte speeltijd weet regisseur Amélie Hardy Rucks strijdbaarheid over te brengen. Ze combineert inventief camerawerk met commentaar van de oudere activist zelf. Zo ontstaat het portret van een bevlogen mens die opkomt voor zijn idealen. “Een beetje chaos heeft nog nooit iemand kwaad gedaan. Juist in die wirwar voltrekt het leven zich.”
Stills
