In vijf indringende portretten van familieleden en dierbaren vervlecht de Iraanse filmmaker en acteur Pegah Ahangarani haar levensgeschiedenis met die van Iran. Van het dappere werk van haar vader, die de omwenteling in 1979 op 8mm-film documenteerde, tot haar eigen telefoonopnamen van de protesten in 2009 en het recente, rauwe beeldmateriaal van straten in Teheran tijdens de dit jaar uitgebroken oorlog. Elk hoofdstuk – over respectievelijk haar vader, haar oom, een dierbare lerares, een goede vriend en tenslotte haar pasgeboren dochter – staat voor een nieuwe generatie die zich verzet tegen het regime. Hoop en wanhoop wisselen elkaar voortdurend af.
Rehearsals for a Revolution ging op het filmfestival van Cannes in première en won daar de prijs voor Beste Documentaire (Golden Eye/L’Oeil d’Or). Net als in eerdere korte essayfilms (o.a. I Am Trying to Remember, My Father) vermengt ze een kleurrijke variatie aan archiefmateriaal uit het familiealbum met mediafragmenten, krantenberichten of straatbeelden. Samen vormen de portretten een indrukwekkende kroniek van volksverzet, terwijl hoop op een nieuwe revolutie blijft gloren.
Stills
