Op 31 december 2023 zet filmmaker Thomas Heise zijn camera neer op het Berlijnse metrostation Schönhauser Allee, vlak bij zijn huis. In strakke, zwart-witte kaders en met verrassende precisie filmt hij de voorbijgaande mensen, stad en het tijdsbeeld. Door juist zijn camera stil te zetten dwingt hij ons te kijken. Maar voordat Heise zijn veelbelovende filmproject kan voltooien, overlijdt hij in mei 2024.
Zijn vaste filmpartners maakten de film af als een biografische nalatenschap en een ode aan hun vriend. Met fragmenten uit Heises eerdere werk, familiefoto's, interviews, observaties uit oude Stasi-dossiers en ander archiefmateriaal zetten ze al hun kennis, techniek en creativiteit in om Heise recht te doen.
Heises scherpe filmtaal is hun leidraad wanneer ze in zijn voetsporen treden, op zoek naar antwoord op de vraag: wat is een beeld? Ook ze laten hem zelf aan het woord, met zijn waarschuwing tegen de opkomst van extremistisch gedachtegoed. Heise, die opgroeide onder het socialistische regime in Oost-Duitsland, herkende de parallellen met de taal uit zijn jeugd.
Stills
