Nadat zijn komische documentaireserie How To with John Wilson is beëindigd, moet Wilson een nieuw platform zien te vinden voor zijn humoristische observaties uit het dagelijks leven. Een workshop ‘Hoe schrijf en verkoop je een Hallmark-film’ leidt tot het plan om de opgedane kennis aan te wenden voor een nieuw project: een documentaire over beton. Zo ontdekt hij dat beton raakt aan zo’n beetje elk aspect van de Amerikaanse samenleving.
Gelukkig maar, want als filmmaker verdiept Wilson zich het liefst in de persoon achter het feitje. Wanneer hij de oudste betonstraat van Amerika filmt, gaat zijn aandacht dan ook vooral uit naar een ondernemer die de tatoeages van overleden mensen conserveert. Ondertussen bespreekt hij de voortgang van zijn project met de mensen die hij interviewt.
Via Wilsons camera kijken we door zijn ogen en ook via zijn typische gebruik van de tweede persoon enkelvoud weet hij de kijker in zijn eigen observaties te betrekken. Uiteindelijk is The History of Concrete een geestig portret van New Yorkers die hun hoofd boven water proberen te houden in een stad die, net als oud beton, uit elkaar dreigt te vallen.
Stills
