In deze hybride documentaire keert Bruno Santamaría Razo terug naar zijn jeugd. Hij bouwt zijn ouderlijk huis na en laat acteurs zijn herinneringen herbeleven. Wanneer Bruno's echte moeder door de set loopt en familiefoto's ziet met gezichten van acteurs, ontstaat er een intieme dialoog tussen heden en verleden.
Samen keren ze terug naar het Mexico-Stad van de vroege jaren negentig. Bruno viert zijn elfde verjaardag binnen een vrijzinnig gezin; hij draagt make-up en rokken, zijn ouders doen extravagant mee, en hij krijgt gevoelens voor zijn beste vriend. Op de achtergrond zingt het rond dat Baz Luhrmanns Romeo + Juliet om de hoek wordt gefilmd, terwijl op tv de paniek over de aidscrisis groeit. Als blijkt dat Bruno's vader hiv heeft, probeert het gezin de dreigende werkelijkheid buiten de deur te houden met humor, liefde en muziek.
Fictie wordt een middel om gaten in zijn herinneringen te dichten, over de tijd dat Bruno zijn seksualiteit ontdekte en zag hoe het virus de wereld buiten (en binnen) het gezin veranderde. Six Months in a Pink and Blue Building is een speels, gelaagd portret van een queer jeugd vol angst, vrijheid en veerkracht.
