De nichtjes Belinda en Guillermina zijn onafscheidelijk. Ze wonen naast elkaar op boerderijen gelegen op de uitgestrekte Argentijnse vlaktes. Hun buurvrouw is Alessandra Sanguinetti, filmmaker en als fotograaf aangesloten bij het Magnum-collectief. Vijfentwintig jaar lang volgt zij hun kinderspel, dromen, ontluikende verlangens en uiteindelijk de realiteit van het door mannen gedomineerde plattelandsleven. Sanguinetti maakte tijdens het filmen ook foto’s die kort te zien zijn in de documentaire.
Het resultaat is een teder portret van vrouwelijke verbondenheid, gebaseerd op een groot vertrouwen in elkaar en in de filmmaker. Naarmate de tijd verstrijkt verandert de film des te meer in een verslag van wat er verandert en wat er hetzelfde blijft in de overgang naar de volwassenheid – die soms eerder komt dan verwacht.
Dit feature length-debuut van Sanguinetti is een monumentale onderneming. Het onderscheidt zich van andere langetermijnprojecten doordat het eindresultaat compact is gebleven. In plaats van drama uit te spinnen om een effect te sorteren kiest de filmmaker voor een subtiliteit die in evenwicht is met het verrassende einde.
