Op een dag in 2017 krijgt filmmaker Rati Tsiteladze een noodkreet van Adelina, een jonge trans vrouw uit Georgië die al elf jaar opgesloten wordt gehouden door haar ouders. Vanaf dat moment volgt de filmmaker haar in haar strijd om vrijheid en erkenning.
In Oostenrijk, dat ze als vluchthaven kiest, is Adelina op zichzelf teruggeworpen in een onverschillige, soms vijandige nieuwe samenleving. Ondertussen mist ze haar moeder, de enige persoon met wie ze in Georgië nog contact heeft, en die zelf ook zou willen ontsnappen: aan haar gefrustreerde, agressieve echtgenoot en aan de verstikkende sociale conventies die haar leven bepalen.
Tsiteladze vangt Adelinas jarenlange worsteling in poëtische en impressionistische beelden, soms net zo groots en meeslepend als de muziek van componist Marius Leftărache. Zo creëert de filmmaker een pijnlijk eerlijk, aangrijpend, rauw en intiem portret. Van Adelina, die haar vleugels wil uitslaan, maar steeds op een wrede werkelijkheid stuit. Van haar moeder, die kracht put uit het doorzettingsvermogen van haar dochter. En van de complexe en liefdevolle relatie tussen de twee.
